کربن (0.35-0.45%):
کربن نقش کلیدی در بهبود سختی و مقاومت کششی فولاد 1.2312 دارد، به طوری که با افزایش درصد کربن، فولاد قابلیت سختکاری بیشتری پیدا میکند، اما در عین حال، ممکن است چقرمگی کاهش یابد.
سیلیسیم (0.20-0.40%):
به عنوان عامل اکسیژنزدا عمل میکند و باعث بهبود خواص مکانیکی فولاد میشود، ضمن اینکه مقاومت به خوردگی در دماهای بالا را نیز افزایش میدهد.
منگنز (1.40-1.60%):
منگنز باعث بهبود چقرمگی و سختیپذیری فولاد میشود و همچنین باعث کاهش خطر ترکهای گرم در حین فرآیندهای جوشکاری میشود، که به مقاومت در برابر ضربه نیز کمک میکند.
کروم (1.90-2.10%):
کروم باعث تشکیل کاربیدهای سخت در ساختار فولاد میشود که به مقاومت در برابر سایش و خوردگی کمک میکند و همچنین پایداری ساختار فولاد در دماهای بالا را افزایش میدهد.
مولیبدن (0.15-0.25%): مولیبدن باعث بهبود مقاومت به خزشی فولاد در دماهای بالا میشود و با کمک به یکنواختی توزیع کربن، باعث افزایش استحکام و کاهش احتمال ترکهای ریز در شرایط بارگذاری سنگین میشود.
